انقلاب اسلامی ایران حرکتی در جهت احیای دین در دنیای مدرن است. دنیای مدرن دنیایی است که بعد از عصر روشنگری و با تکیه بر عقل خودبنیاد، وحی و دین را به حاشیه راند و به دنبال تحقق بخشیدن به بهشت زمینی و حداکثر تمتع از عالم مادی، دست به دامن علم تجربی شد و انسان و امیال او را محور قرار داد و غیب و آخرت را انکار کرد و نور وحی و دین در این دنیا به تاریکی گرایید.
عالم مدرن به واسطه عقلانیت ابزاری و تولد علم و فناوری جدید ، واجد قدرت و جذابیت بالایی شده و به مرور تمامی فرهنگها و جوامع دیگر را مضمحل و به زیر سلطه فرهنگی و سیاسی و اقتدار خود در آورده است.
مدرنیته به دلیل خاصیت ذاتی خود به شدت اقدام به توسعه روح خود در ساحات فیزیکی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و علمی و فناورانه و سایر ساحات جوامع دنیا نموده و سنتهای خود را حاکم نموده و مدام در حال توسعه و تقویت و نوآوری است. طبعا انقلاب اسلامی و به تبع آن نظام جمهوری اسلامی اگر به دنبال تمدنی متفاوت از تمدن مدرن باشد، در غالب این ساحات و از لایه فلسفه و اندیشه و علم و فناوری تا لایه ساختارها و الگوها و سیاستها و برنامه ها با رویکردهای غربی به چالش میرسد. این چالش نه تعارض کامل است نه انطباق کامل. بلکه انقلاب اسلامی راهی جز مواجهه و گفتگو و تعامل انتقادی با تمدن غرب ندارد تا ضمن استفاده از دست آوردهای مفید دنیای غرب و عقب نماندن از دنیای جدید، به انحرافات آن تن ندهد.
در دهه اول انقلاب توجه و همت جریان مسلمان بر ثبیت امور امنیتی و نظامی نظام تازه تاسیس است. در دهه دوم این توجه و تمرکز، به سمت تبیین و تثبیت مبانی دینی و حفظ و توسعه فرهنگ انقلابی است و در دهه سوم چالش سیاسی و فرهنگی توامان در دستور کار انقلابیون قرار دارد و در دهه چهارم و با حدود دو دهه تاخیر، بحث توسعه و سیاستهای کلان و برنامه ها متناسب با گفتمان انقلاب اسلامی در دستور جریان انقلاب قرار میگیرد. تاخیر دو دههای بدین معناست که از اواخر دهه 60 که بحث توسعه در کشور مطرح میشود جریان انقلاب اسلامی به جز برخوردهای انتقادی محدود، مواجهه اثباتی و جامعی با این مقوله نداشته و عملا کنشگری فعالی در دلالت دادن مبانی و اهداف انقلاب اسلامی در سیاستها و برنامه ها و مثلا در برنامه های پنج ساله توسعه نکرده است.
امروز مهمترین مساله ای که جریان انقلاب اسلامی با آن مواجه است بحث تداوم انقلاب اسلامی در ساحات حکمرانی و در عرصه سیاستگذاری و برنامه ریزی برای تحقق عینی مبانی است.
اندیشکده مطالعات علم، فرهنگ و فناوری تداومِ انقلاب اسلامی به دنبال سیاستپژوهی بر اساس مبانی و اهداف انقلاب اسلامی در حوزه های راهبردی جمهوری اسلامی است. روند شکلگیری فعالیتها در اندیشکده روندی از پایین به بالا و صرفا مبتنی بر ظرفیت نخبگان انقلاب اسلامی بوده و کاملا خودگردان است فلذا به میزانی که امکان متشکلسازی گروههای تخصصی جریان انقلاب اسلامی و تعریف برنامههای مشترک مهیا بشود، حلقهها و گروههای ذیربط راهاندازی میشوند و همانطور که اشاره شد این روندی تدریجی و از پایین به بالاست.
اندیشکده از مشارکت خبرگان انقلاب اسلامی در توسعه حوزههای مطالعاتی استقبال میکند و از عموم کسانی دغدغه انقلاب و دین و کشور را دارند دعوت مینماید به جرگه تداوم بپیوندند.
