انقلاب اسلامی ایران حرکتی در جهت احیای دین در دنیای مدرن است. دنیای مدرن دنیایی است که بعد از عصر روشنگری و با تکیه بر عقل خودبنیاد، وحی و دین را به حاشیه راند و به دنبال تحقق بخشیدن به بهشت زمینی و حداکثر تمتع از عالم مادی، دست به دامن علم تجربی شد و انسان و امیال او را محور قرار داد و غیب و آخرت را انکار کرد و نور وحی و دین در این دنیا به تاریکی گرایید.

عالم مدرن به واسطه عقلانیت ابزاری و تولد علم و فناوری جدید ، واجد قدرت و جذابیت بالایی شده و به مرور تمامی فرهنگها و جوامع دیگر را مضمحل و به زیر سلطه فرهنگی و سیاسی و اقتدار خود در آورده است.
مدرنیته به دلیل خاصیت ذاتی خود به شدت اقدام به توسعه روح خود در ساحات فیزیکی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و علمی و فناورانه و سایر ساحات جوامع دنیا نموده و سنتهای خود را حاکم نموده و مدام در حال توسعه و تقویت و نوآوری است. طبعا انقلاب اسلامی و به تبع آن نظام جمهوری اسلامی اگر به دنبال تمدنی متفاوت از تمدن مدرن باشد، در غالب این ساحات و از لایه فلسفه و اندیشه و علم و فناوری تا لایه ساختارها و الگوها و سیاستها و برنامه ها با رویکردهای غربی به چالش می­رسد. این چالش نه تعارض کامل است نه انطباق کامل. بلکه انقلاب اسلامی راهی جز مواجهه و گفتگو و تعامل انتقادی با تمدن غرب ندارد تا ضمن استفاده از دست آوردهای مفید دنیای غرب و عقب نماندن از دنیای جدید، به انحرافات آن تن ندهد.

در دهه اول انقلاب توجه و همت جریان مسلمان بر ثبیت امور امنیتی و نظامی نظام تازه تاسیس است. در دهه دوم این توجه و تمرکز، به سمت تبیین و تثبیت مبانی دینی و حفظ و توسعه فرهنگ انقلابی است و در دهه سوم چالش سیاسی و فرهنگی توامان در دستور کار انقلابیون قرار دارد و در دهه چهارم و با حدود دو دهه تاخیر، بحث توسعه و سیاستهای کلان و برنامه ها متناسب با گفتمان انقلاب اسلامی در دستور جریان انقلاب قرار می­گیرد. تاخیر دو دهه­ای بدین معناست که از اواخر دهه 60 که بحث توسعه در کشور مطرح می­شود جریان انقلاب اسلامی به جز برخوردهای انتقادی محدود، مواجهه اثباتی و جامعی با این مقوله نداشته و عملا کنشگری فعالی در دلالت دادن مبانی و اهداف انقلاب اسلامی در سیاستها و برنامه ها و مثلا در برنامه های پنج ساله توسعه نکرده است.

امروز مهمترین مساله ای که جریان انقلاب اسلامی با آن مواجه است بحث تداوم انقلاب اسلامی در ساحات حکمرانی و در عرصه سیاستگذاری و برنامه ریزی برای تحقق عینی مبانی است.

اندیشکده مطالعات علم، فرهنگ و فناوری تداومِ انقلاب اسلامی به دنبال سیاست­پژوهی بر اساس مبانی و اهداف انقلاب اسلامی در حوزه های راهبردی جمهوری اسلامی است. روند شکل­گیری فعالیتها در اندیشکده روندی از پایین به بالا و صرفا مبتنی بر ظرفیت نخبگان انقلاب اسلامی بوده و کاملا خودگردان است فلذا به میزانی که امکان متشکل­سازی گروههای تخصصی جریان انقلاب اسلامی و تعریف برنامه­های مشترک مهیا بشود، حلقه­ها و گروههای ذیربط راه­اندازی می­شوند و همانطور که اشاره شد این روندی تدریجی و از پایین به بالاست.

اندیشکده از مشارکت خبرگان انقلاب اسلامی در توسعه حوزه­های مطالعاتی استقبال می­کند و از عموم کسانی دغدغه انقلاب و دین و کشور را دارند دعوت می­نماید به جرگه تداوم بپیوندند.